Monthly Archives: mei 2007

Soms kan het leven toch zo verdrietig zijn

Soms kan het leven toch zo verdrietig zijn

Een kleine twee weken geleden ontving ik prachtige foto’s van een kleurrijk Nepalees huwelijk. Prakash, 27, internationale collega en kennis, was getrouwd. Vanochtend bereikte mij het bericht dat zijn vrouw Pravina, 21, door haar ex-vriend is doodgeschoten. Het stelletje was net 13 dagen getrouwd. Wat een ongelooflijke tragedie…

Dear friends of Prakash & Youth Action Nepal,

In case you haven’t heard yet, Prakash’s new wife Pravina was killed by her ex-boyfriend a few days ago – 13 days after their wedding day. The killer then turned the gun on himself and he is also dead. This is obviously a massive tragedy and Prakash is devastated. He is currently in 13 days of solitary mourning.

Members of Youth Action Nepal along with friends and family of Pravina and Prakash are planning to establish a Trust in her name to support educational opportunities for young people in Nepal. But I was wondering if you have any ideas about how we could support Prakash – maybe giving him a holiday somewhere later in the year, etc.

Please remember Prakash in your thoughts and prayers at this very sad time.

————————–

From: Prakash

Sent: Tuesday, 15 May 2007 9:10 p.m.

To:

Subject: My Wedding Pictures!!

Dear Friends,

I here would like to share you some pictures of my wedding. I got married on May 7 here in Kathmandu and I could not pre-inform to all of you before my wedding. But, I thought to share you some pictures of me and my wife to all my my well wishes from all over the world. My wife’s name is Pravina and she is currently doing her bachelor degree in Development studies.

With Warm Regards,

Prakash

*Hrmpf*, *snuif*, *htjoe*, *kuch*, *kuch*

*Hrmpf*, *snuif*, *htjoe*, *kuch*, *kuch*

“Wat is dat voor geluid?” vraagt Ernst.
Ik zet de dvd-speler stil en luister. Een snuivend en knorrend gewroet en allergisch voor zand-gekuch geluid stijgt op vanuit mijn tuin.
“Oh,” zeg ik, “dat is een egel.”
“Een egel?” vraagt E.
“Ja,” zeg ik. Ik luister nog een keer. “Wil je ‘m zien?” Ik doe de gordijnen open, het grote licht aan en loop mijn tuintje in. Ik kijk even rond en zie ‘m al zitten.

In de zomer barst het altijd van de egels in mijn tuin. Ik ben al zovaak er eentje tegen gekomen als ik thuis kwam van het stappen. En blijkbaar is het seizoen weer begonnen. Vertederd kijken we een minuut of vijf naar het door het licht geschrokken exemplaartje. Hij was nog vrij klein en erg aandoenlijk.

El laberinto del Fauno

El laberinto del Fauno

Gisteren zijn E. en ik naar El laberinto del Fauno of tewel Pan’s labyrinth (<- recensie) geweest. Wat een prachtige film! Aan het einde biggelden de tranen over mijn wangen. Het is lang geleden dat ik zo een goede film heb gezien! Na het zien van de voorstukjes dacht ik dat het enkel een mooie sprookjesfilm was, maar dat is slechts een element. Een aanrader voor iedereen! Zien dus!!

De mooiste zin? Maar Kapitein, mensen die gehoorzamen zonder na te denken, zijn enkel mensen zoals jij…

Na de film zijn we een hapje gaan eten en daarna bij mij thuis dvd’s gaan kijken. Een egeltje kwam nog even op bezoek in mijn tuin. Gister werd een superdag. Ondanks dat het zo vol irritatie begon: het duurde maar liefst drie uur om mijn telefoon die bij aanschaf stuk bleek te zijn ingeruild te krijgen bij de Mediamarkt, omdat half Nederland er zat.

Feminism: speak up!

Feminism: speak up!

Joepie, post uit Brazilie! Vanmiddag trof ik op mijn bureau vijf exemplaren van een dvd aan in een grote bruine papieren envelop. Op elke dvd staan twee films over feminisme… met in beide films: Liza! Ik had ze allebei al officieus gezien, maar nu is de dvd dus dan toch echt uit!

Voor meer info zie:

http://feminismspeakup.blogspot.com/

The ideas most people have of feminims are full of prejudice and misinformation. Feminism: Speak Up! is a project created by a new generation of feminists to challenge these perceptions and to show the multiplicity and strength of feminism today. The first video, Speak Up! brings 12 people from 12 nationalities discussing, criticizing and analyzing feminism and its practices.

Landscaping gives an in depth view of the work of four different feminists from India, Holland and Brazil: the impact of feminism in the life of a young man, the use of feminism as a tool for social change, feminism as a political philosophy.

These two videos are an invitation for reflection on the state of the world today. They show the power of globalized networking for the wellbeining of all and pose the question: when are you going to take action?

Speak up:: 17′

Landscaping:: 35′

Hoorzitting hiv/AIDS

Hoorzitting hiv/AIDS

Mijn eerste echte post-hersenschudding werkdag was meteen een hoorzitting van de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken van de Tweede Kamer. Het meerpartijeninitiatief van CDA-parlementarier Ferrier, waarvan SP-parlementarier Irrgang de voorzitter is, had een 16-tal organisaties uit het maatschappelijk middenveld uitgenodigd om hun zienswijze over de internationale HIV/AIDS problematiek naar voren te brengen.

De organisaties waren in drie groepen ingedeeld en elke groep kreeg een uur. Een half uur daarvan werd verdeeld over de organisaties, het andere half uur konden de verschillende parlementariers vragen stellen. Ik was namens Youth Incentives genodigde en ingedeeld in de derde groep. Uiteraard was ook ik benieuwd naar wat de andere organisaties te vertellen hadden (ookal kende ik de meeste aanwezigen goed) dus heb ik de eerste twee sessies vanaf de publieke tribune gevolgd.

Natuurlijk ging mijn verhaal over de link tussen seksuele en reproductieve gezondheid en rechten en HIV/AIDS. Maar omdat in het vorige blok daarover ook al veel verteld was door Yvonne van WPF, heb ik mij voornamelijk gericht op het waarom dit onderwerp zo belangrijk was voor Nederland om te behartigen. Een tikje stout zei ik: “Voorzitter, (dat was CDA-parlementarier Ormel -een ontzettend sympathieke man overigens) ik heb totaal geen moeite om over het onderwerp seks en seksualiteit te praten. En voorzitter, ik durf en heel wat om te verwedden dat u, als iemand met een vraag of een probleem bij u komt, dat u deze beantwoordt of doorverwijst naar iemand die het wel weet.”

De voorzitter knikte.

“En dat laat juist zien, waarom Nederland op dit gebied de leiding zou moeten nemen. Wij hebben een open houding ten aanzien van seksualiteit, een niet-moralistische maar een (en toen duurde het tien keer struikelen voordat ik uit dat woord was) een pragmatische. Internationaal heeft het thema seksuele en reproductieve gezondheid en rechten tegenwind, terwijl vanuit de grassroots overganisaties geschreeuwd wordt om open en eerlijke informatie.”

Daarnaast heb ik het belang van beleidsmatig investeren in vrouwen en jongeren benadrukt. En opgeroepen tot betere coordinatie van donorschap en… gevraagd zich meer te verdiepen in de kwijtschelding van de schuldenproblematiek. Zolang een land als Malawi bijvoorbeeld meer betaalt aan rente dan aan zijn gezondheidszorg, blijft het moeilijk om voor ons als ontwikkelingssamenwerkers -en de locale medische staff en overheid- om universele toegang tot (seksuele) gezondheidsdiensten te realiseren.

Anyway, het was een interessante en leerzame dag.

Van de parlementariers waren aanwezig:
Irrgang (SP)
Ferrier (CDA)
Voordewind (CU)
Van der Staaij (SGP)
Koser Kaya (D66)
Boekensteijn (VVD)
en natuurlijk Ormel (voorzitter – CDA)
Peters (GL) had zich verexcuseerd.

De PvdA-fractie zat buiten hun schuld om met een samenval met een interne fractiebijeenkomst. Helaas, want op hun verzoek was de hoorzitting met een week vervroegd naar vandaag. Ik ben helemaal gaarrrr en toe aan een slaapje. Maar het is heerlijk om weer aan ‘t werk te zijn!

U zei: internet PLUS bellen?

U zei: internet PLUS bellen?

Op een goede dag werd ik gebeld dooreen jongeman in dienst bij de KPN. Aan het eind van het gesprek was ik overgehaald om over te stappen naar het internet plus bellen dat ze mij aanboden. Of ik er nog voor 80 euro een draadloze modem bij wilde.

“Nee,” zei ik, “laat dat maar zitten.” Ik hing op. Het was eigenlijk toch wel handig geweest gezien mijn Macje en mijn laptop. Ik had nog wel een gratis monteur toegezegd gekregen.

Tientallen brieven later, waarin ik bedankt werd voor de grote overstap, ging de deurbel. Ik kreeg een grote doos in mijn handen gedrukt. Tijdens de koffie kwam ik er achter dat dat mijn installatiepakket van de KPN was. “Waar is toch die monteur,” vroeg ik mij af.

Een week later besluit ik dan toch maar de doos open te maken. Ik was al door de KPN gebeld met de vraag of de aansluiting al gelukt was. “Geen tijd voor gehad, en te weinig thuis geweest,” was mijn eerlijke antwoord.
“Wilt u een monteur?”
Onzeker kijk ik naar de handleiding.
“Nee, dat moet wel lukken,” besluit ik.

Vandaag was dan toch de grote dag. De aangename verrassing was dat ik toch een draadloze modem geleverd had gekregen. Blijkbaar viel dat ineens wel onder de aanbieding (en ja, ik heb de website toch maar even gecheckt). Na uitvoerig gelees en geklungel belde ik met mijn telefoon naar de activatiecode. Helemaal niets. Geen kiestoon, niets. Het internet deed het op mysterieuze wijze wel.

Ik bel de storingsdienst. “Oh, dat komt omdat u een te oude telefoon heeft.” Er zat wat in. Hij heeft nog net geen draaischijf, maar wel hetzelfde systeem. Ik ben daarom maar naar de Mediamarkt gegaan, alwaar ik na twee uren besluiteloosheid een prachtige nieuwe telefoon heb gekocht. Van Philips.

Jullie raden het al: nog steeds geen verschil. Nog een keer de handleiding. Alles op een andere mannier aangesloten. Toen deed ook mijn internet het niet meer. Poging en alternatief drie. Niks, nakkes, nada. Alles maar weer naar variatie 1 terug gezet. Noop. Wel internet. Ik klunste nog wat door. Al mijn concentratie ging op naar de mogelijke oplossing…

Ineens kreeg ik dan toch de meest brilliante ingeving: Ik liep naar mijn kast en trok daar een mooi jurkje uit en deed deze met wat andere spulletjes in een grote tas. Uit van hier, naar een plek waar ik ongehinderd kan bellen en internetten tegelijkertijd. Morgen bel ik wel vanaf kantoor (ik ben sinds deze week weer rustig begonnen met werkopbouw (GELUKKIG)) met de KPN. Of ze dan toch maar een monteur willen sturen.

Gloeilampen??!

Gloeilampen??!

De boodschappen liggen keurig gestapeld op de band van de kassa. Nieuwsgierig kijk ik naar de artikelen die ik niet in het mandje heb gelegd. En zo bewondert hij ongetwijfeld de kokosmelk, de koriander en de witte wijn die ik er tussen heb gepropt. Ineens valt mijn oog op een doosje, dat achter een rol vuilniszakken een beetje verscholen ligt. Ik pak het op en loop naar mijn vriend.

“Schat,” zeg ik, terwijl ik vragend het doosje onder zijn aandacht breng, “moeten dit geen spaarlampen zijn?”
Hij kijkt mij verbouwereerd aan.
“Spaarlampen?” vraagt hij.
“Ja,” zeg ik. Ik draai het doosje om.
“Kijk,” zeg ik, “dit zijn gloeilampen.” Mijn wijsvinger gaat richting de E die op het doosje gedrukt staat. “Energieklasse E. Helemaal niet goed voor het milieu. Spaarlampen zitten in categorie A.” Hij kijkt mij aan en begint mijn betoog te kunnen plaatsen.
“Lieverd,” antwoordt hij, “heel goed, maar die lampen zijn van de meneer die achter je in de rij staat.” Een beetje blozend kijk ik weg. Ik constateer dat er inderdaad een scheidingsblokje tussen onze boodschappen en de vuilniszakken ligt. Ik draai mij naar de man achter mij, die ons gesprekje geamuseerd heeft gevolgd en geef hem zijn lampen terug. Met een grote verlegen grijns kijk ik hem aan.
“Moeten dit geen spaarlampen zijn?” vraag ik hem bijdehand. Dan spurt ik mij naar de achterkant van de kassa om snel de boodschappen in een tas, die ik opgevouwen uit mijn handtas vis, te doen. De man rekent ietwat gegeneerd zijn gloeilampen af.

Dodenherdenking bij het homomonument

Dodenherdenking bij het homomonument

Gisteren was ik samen met Liselotte naar de dodenherdenking. Wij liepen mee in de stoet die bij het COC vertrok en bij het homomonument eindigde. Het was een mooie bijeenkomst. Vooral de tweede spreker, een vriend van de recentelijk vermoorde Harry Wiersinga raakte mij diep. Wanneer wordt een wereld, waarin we allemaal kunnen zijn en uitdragen wie we zijn, toch eens mogelijk?