Monthly Archives: juni 2007

Soms heb ik een hoog dozengehalte

Soms heb ik een hoog dozengehalte

Tja, daar stond ik dan vanmiddag, om tien over half twee voor de IWO-tentamenzalen, metrohalte Holendrecht. Het was er erg rustig. Ik steek een sigaret op. Een jongen loopt langs mij en gaat naar boven. Ik neem een paar trekjes en besluit koffie te gaan halen dus ga ook ik naar boven. Behalve die jongen en twee surveillanten was er helemaal niemand!
“Kom je ook voor dit tentamen?” Een of ander lousy bachelorvak dat ik nog niet gehaald had.
“Ja, maar volgens mij zitten we verkeerd,” concludeer ik. “Heb jij het nummer van de onderwijsadministratie?”
“Nee.”

Snel bel ik 118. Is natuurlijk ondertussen allang al afgeschaft. 1888 dan. Ik word doorverbonden met de UvA.
“De onderwijsadministratie,” vraag ik, terwijl ik samen met Peter (zo heette ie) haastig naar de metro loop. Als het tentamen niet daar is, dan is het eenmaal vast ergens anders. We spreiden een staaltje logica tentoon, waar zelfs mijn blondheid niet tegen op kan! De OA neemt niet op. Het secretariaat dan maar van S&B. Ook daar wordt niet opgenomen. Ik bel mijn broer. Zit jij achter internet? “Ja.”

Ondertussen komt de metro (naar CS gelukkig) eraan. Het is 14 u precies, het tentamen is officieel begonnen. “Wat??! Oudemanhuispoort?”

Het eerste deel van het tentamen bestond uit vijf vragen die je moest beantwoorden in 45 minuten. Dan een kwartier pauze. En alleen als je geslaagd was voor die vragen mocht je een vervolgessay schrijven. “Dat redden we wel,” zeg ik tegen Peter. Hij knikt pessimistisch.

Om vijf voor half drie loop ik de collegezaal binnen en om vijf over half drie fluitend de collegezaal weer uit. Dat waren de vijf vragen. Om drie uur hoor ik dat ik geslaagd ben voor dat onderdeel en mijn essay mag schrijven. Peter ook. Ik kijk naar de opdrachten. Of een essay over de verschillende regeringsvormen die Rousseau voor ogen had.

Uiteindelijk schrijf ik om het een beetje creatief en spannend te maken mijn vier pagina’s durend betoog over hoe Rousseau heden ten dage zou hebben gereageerd op de slogan van Bush ‘we come to bring peace and democracy’ waarbinnen ik mij aan de inhoudelijke vereisten hou, binnen drie uur weg. Iets minder dan een uur voor tijd loop ik fluitend de echte tentamenzaal uit… Het is nog een beetje wennen allemaal, weer studeren, na een studiestop van 2,5 jaar.

Samen werken, samen leven, de OS-paragraaf

Samen werken, samen leven, de OS-paragraaf

Met interesse heb ik het nieuwe beleidsprogramma dat tot stand is gekomen na de 100-dagen consultaties doorgekeken. Ik zal mij in het kort beperken tot de ontwikkelingssamenwerkingsparagraaf. Allereerst de genoegzame constatering dat dit onderdeel reeds in het eerste hoofdstuk (een actieve internationale en europese rol) genoemd wordt, want dat zegt wel wat over de waarde die men er aan toekent. Niet slecht gedaan, voor een minister zonder portefeuille.

Dan,  werkzaam binnen de gezondheidszorg in de context van ontwikkelingssamenwerking, met een groen hart kan ik toch wel enthousiast worden van de volgende zin:  Respect voor vrouwenrechten, biodiversiteit en klimaat zijn rode draden in het beleid.

En als links-liberaal van de zinnen die daarop volgen: Meer aandacht voor ondernemers in ontwikkelingslanden biedt betere kansen voor groei en werkgelegenheid. De sleutel voor groei en ontwikkeling ligt bij duurzame (en maatschappelijk verantwoorde) handel, investeringen en ontwikkeling van de private sector. [...] Door verdere initiatieven op het gebied van schuldverlichting wordt economische stabiliteit bevorderd en ontstaat financiële ruimte voor de armste landen.

Zolang aan zwangerschap gerelateerde problemen nog steeds wereldwijd de leidende doodsoorzaak voor vrouwen zijn, en met name op Millenniumdoelstelling 5 (verbeteren van moedergezondheid) nog zeer grote achterstanden zijn, valt deze focus zeer te rechtvaardigen. Wel hoop ik van harte dat niet alleen naar ‘safe motherhood’ gekeken gaat worden, maar naar de gehele seksuele empowerment van vrouwen, inclusief hun seksuele en reproductieve gezondheid en rechten. En dat, overigens daarmee niet de aandacht van jongeren en diversiteit verwatert.

En wordt overigens niet vandaag de 14e conferentie over het CITES-verdrag vandaag in Den Haag afgesloten? Er zijn tal van voorbeelden te noemen waar Nederland vroeger het initiatief nam bij de ontwikkeling van (internationaal) milieurecht. Dus applaus dat we die rol weer op ons willen gaan nemen! Want oh oh oh, wat heeft Balkenende I t/m Verdonk II dat onderwerp teniet gedaan en doodgezwegen.

En zolang er geen stabiele economische middenklasse in een land is, of zolang een land als Malawi bijna twee keer zoveel aan schulden betaalt, dan dat het aan OS-geld ontvangt en nauwelijks kan investeren in gezondheidszorg, blijft het voor ons ontwikkelingssamenwerkers altijd een beetje moeilijk werken. Dus hoeraa hoeraa!

Maar goed, kretologie (waar ik mij nu ook schuldig aan maak) is natuurlijk slechts een ding. Ik kijk daarom ook bijzonder uit naar 30 juni a.s., de dag waarop de Minister voor Ontwikkelingssamenwerking, Dhr Koenders, zijn beleidsplannen presenteert… Dan weten we hopelijk meer over de nadere invulling.

Ik ben lid geworden van Amnesty, jij?

Ik ben lid geworden van Amnesty, jij?

Zojuist ben ik om 1.00 ‘s avonds lid geworden van Amnesty, een organisatie die ik al geruime tijd bewonder, maar waar ik vreemd genoeg nog geen lid van was.

Aanleiding was dit berichtje (onderstaand) dat ik op Nu.nl net las… Pfoe, wat ken ik veel intl collega’s die lang, zo niet heel lang, met Amnesty hebben gesproken. Prima beslissing, about time, nu nog ‘on demand’!

Vaticaan roept op tot boycot Amnesty

AMSTERDAM – Rooms-katholieken dienen zich te onthouden van financiële steun aan Amnesty International, omdat de mensenrechtenorganisatie tegenwoordig abortus onder bepaalde omstandigheden rechtvaardigt. Het Vaticaan heeft dit woensdag bekendgemaakt.

Read the rest of this entry

Vrouwenrechten en andere breinbrekers

Vrouwenrechten en andere breinbrekers

Deze week ben ik alleen maar van hot naar her gerend, van de ene vergadering naar de andere. Althans, zo voelt het. Op maandag had ik een bijeenkomst met Thoraya Obaid, directeur van UNFPA op het Minsterie van Buitenlandse Zaken, woensdag een intl bijeenkomst over veilige abortus georganiseerd door Women’s Global Network on Reproductive Rights op het ISS en donderdag een vergadering met de leden van het Nederlands Platform Millenniumdoelstellingen ten kantore van Cordaid. En elke dag/bijeenkomst heeft mijn gedachtengang weer verrijkt met nieuwe ideeen en informatie.

Zo vroeg ik mij al een tijdje af waarom het in sommige landen voor NGO’s het zo moeilijk was om toegang te krijgen tot internationaal geld van bijv. UNFPA. Terwijl je toch juist zou denken dat dergelijk geld voor dergelijke organisaties bedoeld is. Het antwoord daarop is simpel: om in een land werkzaam te kunnen zijn, moeten ze eenvoudigweg ‘een plek aan de onderhandelingstafel’ kopen bij regeringen. Voor India is deze plek bijv 20 miljoen. Zo proberen ze natuurlijk invloed uit te oefenen op het beleid van dat desbetreffende land. En tja, dan blijft er weinig geld over voor NGOs. Toch is het een interessante beleidsmatige keuze. Wel een beetje dogmatisch.

Dan, tijdens de internationale bijeenkomst over veilige abortus werd het publiek gevraagd om te reageren op de volgende stelling:

Toegang tot veilige abortus is onderdeel van vrouwenrechten. Een collega van StopAidsNow, geboren in Zimbabwe was voor. Ik was een beetje klierig, er waren veel mensen tegen de stelling dus wierp ik mij op als spreekbuis van de tegenstemmers. Zoals jullie allemaal wel weten ben ik voor het recht op veilige abortus. Mijn uitleg waarom ik tegen de stelling was, liet zich dan ook vinden in de volgende redenatie:

Aangezien vrouwenrechten wereldwijd nog niet erkend worden, zie ik de stelling liever anders geformuleerd, namelijk toegang tot veilige abortus is een mensenrecht.

Tot mijn verbazing steeg een luid gejuich op uit de zaal. De zaal zat vol met mensen die tegen veilige abortus waren, of op zijn minst er zwaar moeite mee hadden, hoe konden ze het nu met mij eens zijn? Het werd al snel duidelijk gemaakt door een paar mannen uit Egypte en eh.. een Afrikaans land (even vergeten welk). Zij zeiden namelijk, kort samengevat: “Ja, het is een mensenrecht, want mensen bestaan uit mannen en vrouwen en zo hebben de mannen zeggenschap over de beslissingen van de vrouw.”

Het was omdat ik stond, want anders was ik van mijn stoel gevallen. Mensenrechten behoren bij elk individu en zijn een en onontvreembaar. Maar dat deze mensenrechten juist worden gebruikt om middels een culturele en genderonvriendelijke interpretatie het recht als man over een vrouw te claimen was voor mij nieuw. En dat terwijl ik toch al een aanzienlijke tijd meedraai. Ik herinner mij nog wel de vele demonstraties voor vrouwenrechten met als slogan: women rights are human rights! Nou, dan heeft het ook weinig nut om dat nog te roepen. Ik heb er nog lang over nageprat met de collega van Stop Aids Now!. Wat een ondoorbreekbare cirkel lijkt dit debat te zijn.

Hmmm zolang de mensenrechten worden geinterpreteerd als mannenrechten schiet het gewoon niet op! Dus wordt een subgroep gecreeerd voor vrouwenrechten, waardoor juist weer de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen wordt benadrukt. Alsof vrouwenrechten een afgeleid bijproduct zijn van de mensenrechten…. Aansluitend had ik s’avonds een diner, met collega’s en internationale gasten van mijn organisatie. Dat was erg gezellig.

Donderdag dus vergaderd over de Millenniumdoelstellingen. Op 07-07-07 viert de wereld de halve verjaardag van de millenniumdoelstellingen die in 2015 behaald moeten zijn. En de wereld ligt achter op schema! Tijd dus voor een grootschalige campagne om mensen en politiek te informeren en beter betrokken te krijgen. Maar omdat 07-07-07 nu vooral in het teken gaat staan van Al Gore en zijn aandacht voor klimaatverandering, is besloten op wereldarmoededag (17-10-07) de meeste activiteiten te laten plaatsvinden. Op 30 juni zal de Een-campagne gelanceerd worden. Kijk nu al eens op www.een.nl en kom vooral na 30 juni nog eens terug op de geheel vernieuwde site! Het wordt een erg grote nationale publiekscampagne, met veel BN-ers, dus daar gaan jullie binnenkort nog veel van horen! En ook gaan we uitleggen wat jij kan doen om je steentje bij te dragen bij het behalen van de millenniumdoelstellingen!